" အိမ္ "

ပန္းငံုဖူးငယ္လို ခ်စ္ဖြယ္ေသာ ႏွမ
စူးကိုယ္မွာ ထူးၫိဳပေအာင္
ယူစရာ ပညာ ရွာသိုမွီးေလဖို႔
ဌာနီရပ္ရြာ မိဘယာကို
စြန္႔ကာတစ္လီ
ခြဲခြာရေပၿပီတကား . . .

ေအးေလ .. သူ႔လမ္း ငါ႔လမ္းနဲ႕
ျခသြားလမ္းမ်ားအၾကား
ပညာေရး အလင္းတံခါး
ပိန္းပိန္းပိတ္ ေမွာင္မိုက္ ေ၀၀ါးခဲ႔တဲ႕
ဒို႔ျပည္ေထာင္စုတစ္လႊားမွာ
ဘယ္ကလာလို႔
အတိုးတက္ဆံုးပညာေရး
ရွိႏိုင္ပါအံ့နည္း . . .

သို႔ကလို ဆိုေသာ္ျငားလည္း
တိုင္းတစ္ပါးမွာ အားစိုက္ၾကိဳးစားျပီး
ပညာရဲရင့္ ျပည္႔တင္းရင္ေတာ႔ျဖင့္ ...

အမိတိုင္းရင္ခြင္ကို ျပန္၀င္ခိုနားလို႔
မြန္ျမတ္စိတ္ထားရွိတဲ႔ (ခ်စ္ႏွမ)
ညယမင္းဧကရီရဲ႕ စုတ္ခ်က္မ်ားနဲ႕အတူ
လွအဆင္းအလွ်ံညီေအာင္
ျမန္ျပည္သစ္ရဲ႕ သမိုင္းေရႊပန္းခ်ီကားခ်ပ္မွာ
တစ္ခန္းတစ္ပါဒ
ပါ၀င္ျခယ္သပါအံုးလို႔ ...

ဆိုင္းမဆင္႔ ပတ္မပ်ဳိး
အမ်ိဳးသားေရးအလို႔ငွာ
တိုးညႇင္းဆို႔အက္စြာ
ေတာင္းပန္၀ပ္တြား
အမွာကဗ်ာပါးအပ္ေပသည္ ... ခ်စ္ေသာႏွမ ။      ။

ေက်ာ္လင္းထြန္း