“တစ္ခါက ညေနခင္းမ်ား”
အျပာေရာင္လြင္ျပင္ႀကီးဆီမွာ
ေနမင္းဟာတစ္ဖန္ႏိုးထ ၊
အ၀ါေရာင္သစ္ကိုင္းခတ္မ်ား
အစိမ္းေရာင္သို႔ေျပာင္းသြား
ေနေရာင္ျခည္ဟာ ငါ႔ခႏၶာေပၚ
အလင္းေတြ ျဖန္႔ႀကဲထား ။
ဘာမွေတာ႔ မေျပာင္းလဲဘူး
ငါ႔ရဲ႕စိတ္ဆိုးစိတ္မိုက္မ်ား ၊
ရွင္သန္ခ်င္စရာ မဲ႔တဲ႔ခရီး
နင္မရွိတဲ႔ ငါ႔ရဲ႕ဘ၀
ဒီအေမွာင္ေတြဟာ အစိုးမရတဲ႔
ဘ၀ရဲ႕ျပယုဂ္လား ။
ေနမင္းဟာတစ္ဖန္ႏိုးထ ၊
အ၀ါေရာင္သစ္ကိုင္းခတ္မ်ား
အစိမ္းေရာင္သို႔ေျပာင္းသြား
ေနေရာင္ျခည္ဟာ ငါ႔ခႏၶာေပၚ
အလင္းေတြ ျဖန္႔ႀကဲထား ။
ဘာမွေတာ႔ မေျပာင္းလဲဘူး
ငါ႔ရဲ႕စိတ္ဆိုးစိတ္မိုက္မ်ား ၊
ရွင္သန္ခ်င္စရာ မဲ႔တဲ႔ခရီး
နင္မရွိတဲ႔ ငါ႔ရဲ႕ဘ၀
ဒီအေမွာင္ေတြဟာ အစိုးမရတဲ႔
ဘ၀ရဲ႕ျပယုဂ္လား ။
ေန၀င္ခ်ိန္ဆို ဒီလမ္းေလးေပၚ
ဒို႔အတူေလွ်ာက္ဖူးခဲ႔ . . .၊
ေနမလံုပါ မိုးလဲယို
သစ္အိမ္အိုႀကီးထဲ
အတူတူထိုင္ကာ သီခ်င္းေတြဆို
ဒို႔ရင္ခုန္ဖူးခဲ႔ . . .။
ဒီအရာေတြဟာ နင္မရွိတဲ႔ေနာက္
အားလံုးေပ်ာက္ပ်က္သြားၿပီပဲ ၊
ဒီအိမ္အိုဟာ အၿမဲတမ္းပဲ
ေခ်ာက္ . . . ၊ ေခ်ာက္လွန္႔လို႔ေနခဲ႔
မေရရာတာေတြေပြ႔ဖက္လို႔
စိတၱဇအိပ္မက္ထဲ
ငါလမ္းေတြေလွ်ာက္တယ္ ။
ယံုၾကည္ခ်င္စရာေန႔မ်ားစြာ
ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ရခ်င္ေသးတယ္ ၊
မွန္ေစခ်င္တယ္ နင္႔ရဲ႕ အသက္ရႈသံ
ဒို႔အတူေပ်ာ္ရႊင္ေနတုန္းမွာ ၊
ေမွ်ာ္ေနတယ္ ၊ တစ္ခါကလို
လွပတဲ႔ညေနမ်ား
ငါရခ်င္ေသးတယ္ ။ ။
(ေက်ာ္လင္းထြန္း)


Comments
Post a Comment