" ကႀကိဳးကိုင္သူ၏ လွကညာ "

ေဟး .. သူငယ္မ ၊

နီရဲႏုဖပ္ေနတဲ႔ ေနေရာင္ျခည္တန္းကို

မေက်မခ်မ္းျဖစ္သလား . . .



အခ်စ္ဆိုတာ စားၿမံဳ႕ျပန္စရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေပါ႔

ငိုခ်င္ရင္ငိုခ်လိုက္ပါ ၊

ႏွလံုးသားက စက္ပစၥည္းမွမဟုတ္တာ . . .

သရိုးသရီျဖစ္ေနတာေတြ ရပ္တန္႔လုိက္ရင္ေကာင္းမယ္ကြယ္

နင္ဟာအနားသတ္ရွိတဲ႔ပင္လယ္ ၊

ေဘာင္မခတ္တတ္တဲ႔ငါက နင္႔အတြက္ျဖည္ဆည္စရာ

တစ္ခုတည္းေသာကမ္းေျခ . . .



သူ႔ကိုလြမ္းေနလည္း လံုး၀ဥႆံု မျဖံဳဘူး ၊

ဒီရင္ထဲ ခိုနားရင္း နင္႔ရဲ႕ လိႈင္းဂယက္ေတြနဲ႔

ႀကိဳက္သလို က်ိန္ဆဲပစ္လိုက္

ႀကိဳက္သလို ေပါက္ကြဲပစ္လိုက္

တိမ္ထဲက လ မသာေသးသ၍ေတာ႔

ေထြးပိုက္ကာရံေပးထားႏိုင္ရဲ႕ . . .



ေအာ္ .. ေနကြယ္ေတာ႔မယ္

ေလေပြကဗၺလာ ကႀကိဳးတန္ဆာကို

ႏုအိေတာက္လွ်မ္းေနတဲ႔ အေရျပားထက္ ဆင္ျမန္းလို႔

ညကလကာေနာက္၀ယ္ ႏွီးႏြယ္သြယ္လ်

ခို႔မူရိုင္းရွ ကရရွာေလအံုးမယ္႔

ခ်စ္ေသာ လွကညာရယ္ . . . ။         ။

(ေက်ာ္လင္းထြန္း)