“တက္(စ္)ကဒ္ ညပ္ျခင္း”
ေန႔ေတြညေတြ . . . ႏွစ္ေတြလေတြ
တကယ္ဆို ဘ၀တစ္ခုပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ျခင္းမွာ
ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵ တစ္စံုတစ္ရာ
မပါခဲ႔ရိုးအမွန္ပါ
ေသပါေစလို႔ မေျပာမိေပမယ္႔
မရွင္သန္ခ်င္ေတာ႔တာ
ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္လာခဲ႔ၿပီ
ဘ၀ကို ႀကိဳးၫွိတဲ႔အခါ ေလ်ာ႔လြန္းရင္
ဘယ္လိုမွ နား၀င္မခ်ိဳႏိုင္ဘူး
တင္းလြန္းျပန္ရင္လည္း
ရွမ္းခ်ဥ္မပါတဲ႔ ၿမီးရွည္နဲ႔တူေနလိမ္႔မယ္
ဒါေပမယ္႔
ဒီလူငယ္ရဲ႕ရင္ထဲက ျဒပ္မဲ႔ရစ္သမ္ဟာ
အတက္အက်ၾကမ္းတမ္းျမန္ဆန္တဲ႔
ဒီေရပမာေပါ႔
တစ္ခါတစ္ရံ
ေလာကဓံနဲ႔ စီမံျခယ္သထားတဲ႔
ကမ္းမွာေသာင္တင္
ေတြ႔ရာလူသားတိုင္းကို လက္ေဆာင္ေပးဖို႔
ေဘာင္မ၀င္ က်င္တြယ္မက်တဲ႔
အိပ္မက္ေတြကို
ေပါင္းသတ္ေဆးမသံုးဘဲ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳး
သက္လံုမေကာင္းတဲ႔ ပါဒေတြ
ေဖာက္အန္ထုတ္ျပ
မည္းပုပ္လာတဲ႔ အဆုပ္က
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုႏိုင္ရံုအင္အားနဲ႔သာ
ခုတ္ေမာင္း
ရိုးသားမႈခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ေစ်းေပါင္က်ိဳးေခတ္ႀကီးထဲ
တိုးေနတဲ႔ ေလရိုင္းေတြကို
လက္ကာျပရင္း
မလည္ရႈပ္မလုပ္တတ္ေသးေပမဲ႔
တျဖည္းျဖည္းခ်ိဳ႕ငဲ႔လာတဲ႔
၀ိသုဒၶိလက္က်န္
မနက္ျဖန္အတြက္ မေလာက္ငမွာလဲ
ပူပန္ေနရ
ေတာ္ပါၿပီေလ . . .
ဒီသာျမင္ေညာင္ညေတြ ဖတ္ရတာ
သင္လဲ စိတ္ပ်က္ေနမွာပဲ
တစ္ေန႔ေတာ႔လဲ သင္ေျပာသလို
အားလံုး မီးခဲျပာပံုေတြေပါ႔
ဟုတ္ပါတယ္ . . . ဘ၀ဆိုတာ
ကုလားဖန္ထိုးၿပီးမွ ေ၀တာယူရတဲ႔
ဖဲ၀ိုင္းထဲက အိမ္တစ္လံုးပါ
. . . ။ ။
ေက်ာ္လင္းထြန္း
Comments
Post a Comment