“ေရခ်ိန္မကိုက္တဲ႔ည”

တစ္ခြန္းကေနႏွစ္ခြန္း

ၾကယ္ေတြလဲ ကၽြမ္းပစ္ကုန္ၿပီ

မႏိုင္မနင္း စကားလံုးႀကီးေတြ သယ္ေဆာင္ရင္း

ေျခာက္ေသြ႕အာေခါင္ဟာ

ခလုတ္ကန္သင္းေပါတဲ႔ ဖုန္းဆိုးေတာကိုနင္းျဖတ္

ျမင္ျပင္းကတ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္

ခ်ဴးျပားေတြ ေျပာင္သလင္းခါသြားခ်ိန္

လက္ျပၿပီး ေနာက္တိုး၀င္လာတာ ေဘာ္ေဘာ္ၾကြား

မ်က္လံုးထဲမွာေတာ႔ စည္တစ္ဂ်ားပဲ . . .



ဟိတ္ေကာင္ မင္းဖိုင္႔လို႔တဲ႔

ရာရာသသဗ်ာ

ဒီမွာ မရႈမလွပုလင္းေလးကို

(၆)တန္းေလာက္က သင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔

လမ္းျဖတ္ကူးေတးကဗ်ာလို

ဘယ္ၾကည္႔ ၊ ညာၾကည္႔

ဘယ္ျပန္ၾကည္႔ ၊ ညာျပန္ၾကည္႔နဲ႔

အပ်ိဳျဖန္းေလးေတြအလား

မထိရဲမကိုင္ရဲ မခ်ိသြားၿဖဲလုပ္ရင္း

သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္

မစို႔တပို႔ေသာက္ေနရတာ . . .



မင္းက ဘ၀ကို ဖိုလ္ထုိးၾကည္႔ေနတဲ႔ေကာင္ပဲ

ေရာ္ . . . ခက္ၿပီ

VAT69 ေထာင္ေပးၿပီး ပထမဆံုးသိပ္လိုက္တဲ႔

ဖရီးကစ္

အို . . . ေျပာစမ္းပါေစ

မင္းက ရထားတစ္စင္းပဲ

အေကာင္ႀကီးႀကီး အၿမီးရွည္ရွည္နဲ႔

တကယ္တမ္း ခုတ္ေမာင္းေနတာ

သံလမ္းေပၚက ေန႔စြဲေတြပဲဟာ

လံုထဲက သြပ္စမီးခဲကို ၾကည္႔ရင္း

မင္း အာသေ၀ါကုန္တဲ႔ ေန႔ကို နားစြင္႔ေနမယ္ . . .



အျပင္မွာ ေရႊေရာင္မီးဖြားေလးေတြ

ဖိတ္ဖိတ္ျဖာ လွ်ံက်ေနမွာေနာ္

မိုးသားတိမ္လိပ္ေတြ ဖယ္ရွားရင္း

အားစိုက္အလင္းေပးရွာတဲ႔ ေငြြလမင္းေရ

လူႀကီးမင္းနဲ႔ေတြ႔ရင္လည္း ေျပာလိုက္ပါ

ယစ္မူးျခင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္တပ္မက္တဲ႔

ဒီအညတရအတြက္ေတာ႔

ခင္ဗ်ားက တကယ္႔ကို မစၥတာဗင္းပဲလို႔ . . . ။            ။


ေက်ာ္လင္းထြန္း