“ထို . . . လက္ဖ၀ါး”

ဟိုးခပ္ေ၀းေ၀း ေတာင္တန္းေပၚက ျမဴမႈံစေတြ

ေသြ႕ေျခာက္ေျမျပန္႔ေဒသဆီ လိမ္႔ဆင္းၿပိဳက်

တိုက္ေတနီယံနန္းေဆာင္တစ္ခုလံုး

ၾကက္ေသြးေရာင္ရင္႔ရင္႔ စြန္းညစ္

ေခ်ာင္းကိုပစ္ ျမစ္ကိုရွာ

ဒီအန္(န္)ေအ စစ္တမ္းနဲ႔

ေျမကမာၻရဲ႕ ျပႆဒါးေတြအတြက္ထုေခ်လႊာ

အိပ္မက္ေတြ ပေဒသရာဇ္ျပဳခံလိုက္ရခ်ိန္

ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕ အေျပျပစ္ဆံုး မ်က္ရည္စီးေၾကာင္း

ကေလာင္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အရိုင္းစိုင္းဆံုးျမစ္ကို ေလွာ္တက္

အဲ႔ဒီအုတ္ဂူထဲက ဒူေပနာေပခံတဲ႔ လက္ဟာ

ဟစ္ပိုကရက္တစ္က်မ္းစာရြတ္ၿပီး လူနာေတြဆီက ေငြၫွစ္တတ္တဲ႔

ေဘသဇၨအႏၶေတြရဲ႕လက္ထက္ ပိုမြန္ျမတ္ပါတယ္ . . . ။           ။

ေက်ာ္လင္းထြန္း