“ကလပ္ရွ္ ပလိတ္ေစာ္ ေၫွာ္တဲ႔ မြန္းလြဲ”

ေျပးေနတာမ်ိဳးလား . . .

ေျပးေနတာရယ္ေတာ႔လည္း မဟုတ္ဘူး

အရာမထင္ခဲ႔တဲ႔ အရင္အထာေတြ အတိုင္းပဲ

ပူတယ္…ပူလိုက္တာ

ေျခာက္ခမ္းမႈေတြနဲ႔ သတိလစ္မြန္းလြဲ

ေနဟာ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေနဆဲေပါ႔

အခုန တဖြဲဖြဲက မိုးလား

နတ္ေဒ၀ါရဲ႕ စုတ္ခ်က္ေတြလား

ငါဟာ ၿမိဳ႕ပ်က္ ကင္းဗတ္စ္ တစ္ထည္လား . . .

မ်က္ႏွာေတြ ေရြ႕ေနတာ

အေရွ႕ ၊ အေနာက္ . . . အေတာင္မေပါက္ေသးတဲ႔

ေျမာက္ေတြလို

၀ါဆို ေရာက္ၿပီဆိုမွျဖင္႔

ျပာသိုမွာ ေမြးတဲ႔ငါ . . .

ေအးစက္ၾကမ္းရွ ၿမိဳ႕ပ်က္လမ္းမေပၚ

ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ မ်က္ခံုးေတြနဲ႔

တန္႔ေတာ္မူ အၿပံဳးခါးေတြကို . . .

ေနာက္တစ္ခု

ဒီအခ်ိန္မွာ သတိထားေနရတာက

ေျခေထာက္ေတြ . . .

ဘာအေရးလဲ

ပိႆေလးေဘးပစ္

နားရြက္ေတြ ျဖတ္အနင္းခံရ

ေတာင္စဥ္ေရမရ နားသားေလးေတြလည္း

နားမုဒိမ္းက်င္႔ခံရလြန္းလို႔

အဖမဲ႔သား

၀ီတစ္ျပားေတာင္ နပ္မမွန္တဲ႔ သူေတာင္းစားလို . .

ေခၽြးသံယိုရႊဲ မ်က္ႏွာမြဲ

စိတ္ထဲအံႀကိတ္

တိတ္တိတ္ေအာ္မိတာ . . .

မိမိရရ

တိတိက်က်

ထီးေကာက္နဲ႔ေတာ႔ မခ်လိုက္ပါနဲ႔

အဘရာ . . .

မီမယ္လို႔ေတာ႔ ထင္တာပဲ

သူလည္းကိုယ္႔ကို ေခၚခ်င္ရွာတယ္

ႏြားသတ္ရံုထဲ ၀င္ခါနီး ညိဳတုတ္ႀကီးလို

တြန္႔ဆုတ္ . . .

သူလည္း ကိုယ္႔ကို ေခၚခ်င္ရွာတယ္

လြန္႔လြန္႔လူးလို႔ . . တခ်ိဳ႕ အထူးတံဆိပ္ပါမွ

ဆင္းရဲသားကို ထက္ျခမ္းခြဲခ်လိုက္တာ

ဒါထက္ $သံုးမက်တဲ႔ လူမႈစီးပြားခန္႔ခြဲမႈ ပညာ

ရွိရင္ . . ရွိေသးတယ္ဆိုရင္

ဒီထက္ပို ရွိလည္း

ဒီထက္ပို မရွိႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး . . .

ေျပးေနတာမ်ိဳးလား . . .

ေျမာက္ဥကၠလာ ဆိုတိုင္း

တက္စီးလို႔မွ မျဖစ္တာ

သူလည္း တစ္လွိမ္႔ခ်င္း

ကိုယ္လည္း ခပ္က်ဲက်ဲလွမ္းရင္း . . . လွမ္းေနရင္း

မီမယ္လို႔ေတာ႔ ထင္တာပဲ

ဒါေပမဲ႔ တျဖည္းျဖည္း

မိုးေျပးတစ္ခ်ီ ငါ႔မ်က္၀န္းထဲ အံု႕ဆိုင္းလာခဲ႔တယ္ . . . ။

-ေက်ာ္လင္းထြန္း-