“ရပ္ ၊ သြား . . . လိုရာေစစားႏိုင္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ သူရဲေကာင္း”

  ကားမ်ား သပြတ္အူအလား ႐ႈပ္ေထြး ေပြလီေနသည့္ လမ္းဆံုလမ္းခြမ်ားအနက္ အက်ပ္တည္းဆံုး မီးပြိဳင့္တစ္ခုတြင္ ရပ္၍ ယာဥ္ထိန္းရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္သည္ ေန႔စဥ္ တစ္ရက္လွ်င္ ၁၂ နာရီ နီးပါး မဆုတ္မနစ္ စိတ္ထားျဖင့္ ယာဥ္လမ္းေၾကာမ်ားအား ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲေနသည္။

ေရွ႕ေျပးသတင္းစာတစ္ေစာင္က ေပးအပ္ေသာ တစ္ႏွစ္တာအတြက္ သူရဲေကာင္းဆုရွင္၊ ရန္ကုန္ရဲတပ္ဖြဲ႕က စံျပပုဂၢိဳလ္ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ႏွင္းအပ္ခ့ဲျခင္းခံရသူ၊ ဂ်ာမန္ေဖာင္ေဒးရွင္းတခုက အမွန္တကယ္ ဘ၀ထဲက သူရဲေကာင္းဆုတို႔ကို ခ်ီးျမႇင့္ခံရသူတဦး၏ လုပ္သက္မွတ္တမ္းဟု မထင္ရပါ။

သို႔ရာတြင္ အသက္ ၂၆ ႏွစ္ရွိၿပီ ျဖစ္ေသာ ဦးခင္ျမင့္ေမာင္ ေဖာ္ျပပါ ဆုအားလံုးကို ဆြတ္ခူးခဲ့သည္မွာ တဆင့္စကား တဆင့္နား ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့ေသာ ေကာင္းသတင္းေၾကာင့္ျဖစ္ျပီး မၾကာေသးမီကမွ ရဲၾကပ္ႀကီးအျဖစ္ ရာထူးတိုျမွင့္ေပးခံခဲ့ရသည္။ မိုးရြာရြာ ေနပူပူ ယာဥ္လမ္းေၾကာမ်ားအား ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲမႈ ေကာင္းလြန္းသည့္ ၎၏ စြမ္းရည္ကို ခ်ီးမြမ္းေဖာက္သည္ မခ်သည့္ တကၠစီကားဆရာ ဟူ၍ ရန္ကုန္မွာ ရွာမေတြ႕ႏိုင္ေပ။

“ကၽြန္ေတာ္တို႔က သူ႕ကို ႀကိဳက္တယ္၊ သူကို မႀကိဳက္တဲ့လူကို မရွိတာ” ဟု အသက္ ၃၇ ႏွစ္အရြယ္ တကၠစီးကားဆရာ ဦးေန၀င္းလိႈင္က ခ်ီးက်ဴးသည္။

အတိတ္ကာလႏွစ္မ်ားအတြင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အႀကီးမားဆံုး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးမွ လမ္းမ်ားမွာ ေခ်ာင္ခ်ိေနေသာ္လည္း ယေန႔မ်က္ေမွာက္ကာလတြင္ ရန္ကုန္ လမ္းမမ်ား ပိတ္ဆို႔ျပည့္က်ပ္ေနျခင္းသည္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖင့္ ဆယ္စုႏွစ္ ၅ ခုေက်ာ္ၾကာ ျပင္ပကမာၻႏွင့္ အဆက္အသြယ္ျဖတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ရာမွ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ား ေဖာ္ေဆာင္ကာ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ စီးပြားေရး မ်က္ႏွာစာသစ္ ဖြင့္လွစ္လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပမည္။ ယင္းမွာ ထင္သာျမင္္သာရွိသည့္ လကၡဏာပင္ ျဖစ္၏။ သံုးႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ကားအစီးေရသည္ ေလးသိန္းေက်ာ္အထိ ႏွစ္ဆ ခုန္တက္သြားသည္။

ကားပိုင္ျခင္းက ခ်မ္းသာမႈ၏ ျပယုဂ္ မဟုတ္ေတာ့သည့္ မ်က္ေမွာက္ျမန္မာျပည္တြင္ ရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္သည္ ျပည္သူ႕ သူရဲေကာင္းသစ္ တစ္ဦးအျဖစ္ ေပၚထြက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ လူ႕အခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနသူမဟုတ္သလို လူသားအက်ိဳးျပဳ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနသူလည္း မဟုတ္ပါ။ မီးေလာင္တိုက္အတြင္းက အိမ္ေမြးေခြးေလးမ်ားကို ၀င္ကယ္ေပးခဲ့သူလည္း မဟုတ္ျပန္ပါ။ ၎သည္ ယာဥ္ထိန္းရဲ တစ္ဦးသာ ျဖစ္၏။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယူနီေဖာင္၀တ္ထားသူမ်ားကို ျမင္လွ်င္ ေၾကာက္ရြံ႕မုန္းတီးတတ္ၾကေသာ္လည္း ရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္သည္ ယခင္က ေဒါသအိုးမ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကသည့္ ယာဥ္ေမာင္မ်ားထံ ကားမွန္တခါးကိုဖြင့္၊ ေရခဲေရဘူးမ်ားကို ကမ္းလင့္ေပးသည္အထိ ျပည္သူ႕အသဲႏွလံုး ယူက်ံဳးႏိုင္ခဲ့သည္။ ၎တို႔သည္ ရဲၾကပ္ႀကီးကို ပိုက္ဆံမ်ားပင္ေပးတတ္ၾကေသးသည္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ မသင့္ေလ်ာ္ဟု ျမင္ႏိုင္သည့္ ပံုရိပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယာဥ္ေမာင္းမ်ားကမူ ေက်းဇူတင္သည့္ အေနအားျဖင့္လည္းေကာင္း မေျပာပေလာက္ေသာ ၀င္ေငြျဖင့္ လည္ပတ္ရသည့္ ၎၏ ဘ၀အေျခအေနအတြက္ လည္းေကာင္း မေတာင္းဘဲေပးေသာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ရဲၾကပ္ႀကီးကလည္း ေပးကမ္းသမွ်ကို ပူျပင္းလွသည့္ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေဖြးေဖြးလႈပ္သြားမ်ား ေပၚလြင္သည္အထိ ျပံဳးရယ္ကာ လက္ခံရယူသည္။

မၾကာေသးမီ ရက္မ်ားအတြင္းက ရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္ ခြင့္ယူစဥ္ႏွင့္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္လခန္႔က ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ သြားေရာက္ကာ ရာထူးတိုးခန္႔အပ္ပြဲ တက္ေရာက္စဥ္က ၎တာ၀န္ယူရာ မီးပြိဳင့္ႏွင့္ အနီး၀န္းက်င္ တစ္ခြင္လံုး ကစဥ့္ကလ်ားအေျခအေနသို႔ သက္ဆင္းခဲ့သည္။

“သံုးရက္စလံုး ကေသာင္းကနင္းပဲ၊ ကားတြန္ ဟြမ္းေတြ တစ္ပြမ္ပြမ္နဲ႔၊ လႈပ္လို႔ကို မရေအာင္က်ပ္ေတာက္ေနတာ၊ လူတိုင္း စိတ္ေလသြားတယ္” ဟု ယင္းမီးပြိဳင့္အနီးရွိ ေစ်းဆိုင္တစ္ခုမွ ေဒၚျဖဴျဖဴဆိုသူက ေျပာသည္။

ရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္၏ ဂုဏ္သတင္းမွာ ယာဥ္ထိန္းရဲတပ္ဖြဲ႕ႀကီးတစ္ခုလံုးကို ယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္သည့္ ေထာက္ခံမဲ တစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါေပ။ ၎တို႔သည္ ယာဥ္ေမာင္းမ်ားဆီမွ ေငြၫွစ္ၾကသူမ်ားဟူေသာ မေကာင္းသတင္းျဖင့္ ေက်ာ္ေစာၾကသည္။ ထိုနည္းတူစြာပင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွ အရပ္သားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးသို႔ ေျပာင္းလဲေနသည့္ အစိုးရသစ္အတြက္အေပၚ ခ်ီးမြမ္းသည့္ ေထာက္ခံမဲ တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါ။ ၎ကို ခ်ီးက်ဴးေထာပနာ ျပဳေနၾကျခင္းမွ က်န္ေသာ ယာဥ္ထိန္းရဲမ်ားႏွင့္ ျဗဴ႐ိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားကို သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းျဖင့္ ေ၀ဖန္ေနၾကျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

“အရင္တုန္းက ျပည္သူ႕၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အလုပ္သူလုပ္ပါလိမ့္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ား အားကိုးလို႔ မရႏိုင္ဘူး၊ အခု သူက ကိုယ့္အလုပ္တာ၀န္ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းတေယာက္ေလ” ဟု စာေရးဆရာဦးေဖျမင့္က မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သူရဲေကာင္းမ်ား ရွားပါးေနသည္။ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားႏွင့္ လက္၀ါးခ်င္း႐ိုက္ထားသည့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၊ အရာရွိႀကီးမ်ား၊ စစ္အစိုးရအား ဆန္႔က်င္သည့္ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူမ်ားကို ေထာင္က်ရန္ အလိုေတာ္ရိ လုပ္ခဲ့ၾကသည့္ သတင္းေပးမ်ား တစ္ပံုတစ္ေခါင္းႀကီး ရွိေနသည္။

“ဒီဆုနဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းကို ရွာရတာ အင္မတန္ ခက္ခဲပါတယ္” ဟု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွ စကာ တစ္ႏွစ္တာအတြက္ သူရဲေကာင္းဆုကို ႏွစ္စဥ္ ခ်ီးျမႇင့္ေပးခဲ့သည့္ 7 Day သတင္းဂ်ာနယ္မွ အမႈေဆာင္ အယ္ဒီတာ ေဒၚၿငိမ္းၿငိမ္းႏိုင္က ေျပာသည္။ ယင္းဆုကို စတင္ေပးအပ္ခ်ိန္မွာ ႏွစ္ ၅၀ ၾကာ မီဒီယာေလာကကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ စာေပစီစစ္ေရးဌာနအား ပယ္ဖ်က္လိုက္ခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။

“ႏွစ္စဥ္ ကၽြန္မတို႔ လူေပါင္းမ်ားစြာကို ဒီဆုအတြက္ စိစစ္ခဲ့ရတယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္း ရာဇ၀င္ကို ၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကၽြန္မတို႔ သတ္မွတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ မကိုက္ညီတာ ေတြ႕လာရတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္တြင္ က႑အလိုက္ အရွိန္အဟုန္မ်ားက အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြာျခားေနသည္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းတြင္ ယင္ခင္စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ကအတိုင္း အထက္အမိန္႔ကို ေစာင့္ဆိုင္းၾကဆဲျဖစ္သည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားမွာလည္း ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနတုန္းပင္ ျဖစ္၏။ အလယ္အလတ္တန္းစားမ်ားကလည္း အစိုးရက ကတိေပးထားသလို ျမိဳးျမိဳးျမက္ျမက္ ရမည့္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းဟူ၍ မဆိုစေလာက္သာ ေတြ႔ျမင္ေနရသည္။

သို႔ေသာ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၏ လမ္းမ်ားမွာမူ လြန္ခဲ့သည့္ ၅ ႏွစ္တာ ကာလႏွင့္ ဘာမွကို မဆိုင္ေတာ့ေပ။ ထိုစဥ္အခါက ကားအမ်ားစုမွာ အိုေဟာင္း၊ ပ်က္စီးေနၾကသည္။ ၄၁ ႏွစ္ ေမာင္းႏွင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည့္ ယာဥ္အိုမ်ားမွ ယိုစိမ့္ထြက္လာေသာ စက္ဆီမ်ားက လူသြားစႀကႍမ်ားေပၚသို႔ (ကားရပ္ထားစဥ္) စီးထြက္သြားၿပီး မိုးရြာသြန္း၍ ေရႀကီးသည့္ ေန႔မ်ားတြင္လည္း တကၠစီငွားသူမ်ားအေနျဖင့္ ကားၾကမ္းခင္းရွိ အေပါက္မ်ားမွ ေရမ်ား ၀င္မလာရန္ ေျခေထာက္ႏွင့္ ဖိနင္းထားရသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ၃ ႏွစ္က စ၍ အစိုးရသည္ ကားတင္သြင္းခြင့္ဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းမ်ားကို ေျဖေလွ်ာ့ေပးလိုက္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ကားယာဥ္ေက်းမႈႀကီးတစ္ခုကို ႐ုတ္တရက္ အသက္သြင္းလိုက္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ဂ်ပန္မွတင္သြင္းသည့္ အသံုးျပဳၿပီး ကားမ်ားကို ေနရာအႏွံ႕ေတြ႕လာရသည္။ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆိုမႈမ်ားအေၾကာင္း အစီရင္ခံေပးသည့္ ေရဒီယို ဌာနတစ္ခုကိုလည္း အေလးေပး နားေထာင္လာၾကၿပီး မိမိသြားမည့္လမ္း မပိတ္ပါေစႏွင့္ဟု နားေထာင္ရင္း ဆုေတာင္းတတ္လာၾကသည္။ ယခုလ အတြင္း သမၼတအိုဘားမား အလည္အပတ္လာေရာက္စဥ္ ရန္ကုန္သူ၊ ရန္ကုန္သားမ်ားက “အိုဘားမားေၾကာင့္ ယာဥ္ေၾကာေတြ ပိတ္ကုန္တာ” (Obama jam) ဟု ညည္းညဴၾကသည္။ ယခုႏွစ္အတြင္း ယာဥ္ထိန္းရဲတပ္ဖြဲ႕သည္ Facebook စာမ်က္ႏွာတစ္ခု ဖြင့္လွစ္ကာ ယာဥ္စည္းကမ္း၊ လမ္းစည္းကမ္း ေဖာက္ဖ်က္ေသာ ယာဥ္ေမာင္းမ်ား၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို တင္ထားခဲ့သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုံးအရပ္တြင္ေနထိုင္သည့္ အသက္ ၃၄ ႏွစ္အရြယ္ သစ္သားပန္းပုဆရာ ဦး၀င္းတင္က ၎၏ ပန္းပုဆိုင္ တည္ရွိရာ ေရႊတိဂံုဘုရားအနီးသို႔ လုိင္းကားျဖင့္သြားရန္ ယခင္က နာရီ၀က္ခန္႔သာ ၾကာျမင့္ေသာ္လည္း ယခုအခါ ႏွစ္နာရီေလာက္အထိ ေလေအးေပးစက္ မရွိေသာ ဘတ္စ္ကားထက္ ပူျပင္းအိုက္စပ္စြာ စီးနင္းရသည္ဟု ဖြင့္ဟသည္။ အေကာင္းဘက္က ၾကည့္မည္ဆိုပါမူ ၎၏ ပန္းပုဆိုင္ေလးသို႔ တ႐ုတ္ႏွင့္ ေတာင္ကိုရီးယား ခရီးသြားဧည့္သည္မ်ား စုျပံဳက်လာၿပီး ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား သစ္သား႐ုပ္တုမ်ားကို ထုလုပ္ေပးရန္ ေအာ္ဒါအပ္မႈလည္း ပိုမ်ားလာသည္ဟု ဆိုသည္။

“အတိတ္တုန္းက ယာဥ္လမ္းေၾကာ ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ရွိတာ ႀကိဳက္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအတိတ္ေန႔စြဲေတြကိုေတာ့ ျပန္မေရာက္ခ်င္ျပန္ဘူး” ဟု ၎က ေျပာသည္။

ဂ်ပန္မွ တင္သြင္းေသာ အသံုးျပဳၿပီးသား ကားမ်ားတြင္ ဇိမ္ခံကားမ်ား၊ အေသြးအေရာင္ စံုလင္ေသာ ကားမ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳးပါ၀င္သည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္ၿမိဳ႕ေနာက္ပိုင္း ဘီဗာလီေဟးလ္စ္ လူကုန္ထံအရပ္တြင္ေမာင္းႏွင္လ်င္ပင္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ အဆင္ေျပေသာ Range Rovers ကားမ်ား၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ လမ္းမမ်ားအတြက္ ၾကီးလြန္းလွသည့္ American S.U.V အမ်ိဳးအစား ကားၾကီးမ်ားကို ရဲၾကပ္ႀကီး ခင္ျမင့္ေမာင္က ညႊန္ၾကားကြပ္ကဲေနသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာအၾကား ကြာဟမႈ အငူစြန္းႀကီးက အထင္းသား မီးေမာင္းထုိးျပေနသည္။ ၎၏ တစ္လလစာမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅၀ ႏွင့္ ညီမွ်ၿပီး ယင္းလခႏွင့္ဆိုပါက ေန႔စဥ္ ရသည့္ ပိုက္ဆံကို တျပားမက်န္ စုမည္ဆိုေသာ္လည္း အၿငိမ္းစားယူမွသာ ေဖာ္ျပပါကားမ်ားထဲမွ တစ္စီးစီးႏိုင္ ၀ယ္စီးႏိုင္ေပမည္။

ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ ကမ္းစပ္မွ သံုးမိုင္အကြာ ေ၀းလံေခါင္သီေသာ ရြာငယ္ေလးတြင္ ေနထိုင္သည့္ စပါးစိုက္ေတာင္သူ မိဘႏွစ္ပါးမွ ေပါက္ဖြားေသာ သားသမီး ၅ ေယာက္အနက္ ၎မွာ ၃ ေယာက္ေျမာက္ ရင္ေသြးျဖစ္သည္။ ၎တြင္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနႏိုင္သူမ်ားအေပၚ မေက်မခ်မ္းသည့္ စိတ္သေဘာထားမ်ိဳး မျမင္ေတြ႕ရ။ ကံစီမံရာဟုသာ သေဘာထားသည္။
ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ အနားရွိ ဓမၼေစတီလမ္းႏွင့္ လင့္လမ္းေထာင့္ခ်ိဳး လမ္းဆံုလမ္းခြတြင္ ယာဥ္လမ္းေၾကာမ်ား ထိန္းသိမ္းကြပ္ကဲေနရာမွ ေခတၱနားစဥ္ ၎က “လူတိုင္းမွာ ကိုယ္ပုိင္ ကံၾကမၼာ ဆိုတာ ရွိၾကတယ္၊ ခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြဟာ အတိတ္ဘ၀က ျပဳတဲ့ ကုသုိလ္ေတြေၾကာင့္ အခုလို ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရတာ၊ လူတိုင္းအတြက္ ကိုယ္ပိုင္ေနရာဆိုတာ ရွိပါတယ္” ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳသည္။

ရဲၾကပ္ႀကီးသည္ အျပံဳးမ်ားကို ေဖာ္ေရြရက္ေရာစြာ သံုးေသာ္လည္း စကားေျပာနည္းသည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြက္ တစ္ႏွစ္တာ သူရဲေကာင္းဆု ဆြတ္ခူးစဥ္က ရန္ကုန္ဟိုတယ္တြင္းရွိ ဂုဏ္ျပဳခန္းမ စင္ျမင့္ေပၚ၌ ရပ္ေနခဲ့သည္။
“ကၽြန္မတို႔ သူ႕ကို ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္စကား ေျပာဖို႔ သံုးမိနစ္ အခ်ိန္ေပးခဲ့တယ္” ဟု ဆုေပးအပ္ေရး ေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ေဒၚၿငိမ္းၿငိမ္းႏိုင္က ဆိုသည္။

“သူက ေက်းဇူတင္ပါတယ္လို႔ပဲ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပံဳးရယ္ေနခဲ့တာပါ” ဟု ၎က ျပန္လည္ ေတြးေတာ၍ ေျပာျပသည္။

ေက်ာ္လင္းထြန္း
Ref: Yangon’s Hero, Wielding Power of Stop and Go (New York Time)



https://www.facebook.com/NewsWatchJournal/photos/pb.343551955682612.-2207520000.1417926172./771855336185603/?type=3&theater