"လေရာင္တမ္းခ်င္း"

ဘ၀ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈ အရွိတရားနဲ႔ ရင္ဆိုင္ဖို႔
ေနေရာင္ျခည္ကို ေက်ာ္ၾကည့္မိတယ္ 
ႏွစ္ေတြလည္း တုိက္စားလို႔ မိုးစက္ေတြ ေၾကြလြင့္ခဲ့ၿပီ
ငါ့ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ဆံုေပမယ့္
မင္း ေပ်ာက္ရွေနခဲ့

လေရာင္တမ္းခ်င္းဟာ မြန္းတည့္ခ်ိန္အထိ ဆြတ္ရွ
စက္တင္ဘာ လြမ္းဒဏ္ရာေတြ တရိပ္ရိပ္ခုတ္ေမာင္း
ေမွးေတးေတး အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ျပမွာ
ငါတူးဆြစရာ ဘာက်န္ခဲ့လို႔လဲ

သု၀ဏၰဘူမိဟာ ေထာင္နံရံေတြ
ေလးဘက္ေလးတန္ ကာရံထားသလို ျဖစ္ခဲ့တယ္
ဆည္းဆာက ႀကိဳးဆြဲခ်လိုက္မွာပဲ
ငါ့ပိတ္ကားမွာေတာ့ လေရာင္ေတြ ယိုဖိတ္ေနတုန္းပါ
အဲ့လိုနဲ႔ ညဟာ ဆက္ၿပီး ညပီသခဲ့တယ္ . . . ။       ။

ေက်ာ္လင္းထြန္း