ေႏြဦးည

မိုးရြာ ေလတိုက္
ႏွလံုးသားထဲ အမိႈက္ေတြ
စိုးရြံ႕တယ္ . . . ပူပန္တယ္ 

ေရာျပြန္း႐ႈပ္ေထြး . . .

စကားလံုးေတြ မရွိတဲ့ အခါ
စကားလံုးေတြၾကား ငါ
ဆြံ႕အတယ္ . . အႏြံတာ . . .

သူစာေမးပြဲေအာင္တယ္ . . .
ငါကေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ ေစတန္ျဖစ္မွာ မဟုတ္

ဟိုးတုန္းက ငါ ဝရံတာမွာ
ျမန္မာျပည္ဖြား အင္ပရက္ရွင္နစ္ေတြရဲ႕
စကားလံုးေတြခိုး
ၾကယ္ေတြ (ငါ့ ေခါင္းေပၚ) မိုးေနတာ ၾကည့္ရင္း
ကဗ်ာေတြ ပ်ိဳးဖူးတယ္

အခု
သမ႐ိုးက် ေယာက်္ားသားေတြလိုပဲ
သမ႐ိုးက် မြန္းက်ပ္မႈေတြနဲ႔
ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ေတြ ရွယ္ျဖစ္မလား
ဇြန္းတပ္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး
အရာအားလံုး သမ႐ိုးက်ပါ ... အႏြံတာ

ေနာက္ေတာ့ သူ ထြက္သြားတယ္ၾကားရ
သူ တခါတခါလည္း ျပန္လာ
ငါနားလည္တဲ့ အင္မ္ပရက္ရွင္နစ္ဇင္ဟာ
နာရီဒိုင္ခြက္ထဲက စကၠန္႔တံ
နံပါတ္ဆယ့္ႏွစ္မွာ ေထာက္ခနဲ ရပ္သြားသလို
အယုဒၶယ ေလထုထဲက ဖုန္ေတြနဲ႔
တံငါကၽြန္းေပၚက ညႇီနံ႔နဲ႔
သူ႔အေရာင္ေတြ ဖိတ္က်ေနတယ္ . . .

တိတ္တိတ္ေနတဲ့ ၾကယ္ေလးေတြ
ကိုယ္တို႔ကို ခိုးၾကည့္ေနလား
တိတိေစ့တဲ့ ႏွင္းဆီလႊာႏွစ္ရြက္ ေျဖလွပ္ပါေတာ့
မိုးေငြ႕မႈန္ေတြ မပ်ယ္ခင္ေလး ...

ေႏြဦးညေတြ ႐ုတ္တရက္ ရွတလာျပန္
အိပ္မက္ထဲ ေသြးစေတြ မိုးလင္းတိုင္း ေျခာက္ေသြ႕
အိစက္ႏူးမြတ္မႈေတြ ဘယ္သူ သံမဏိျဖစ္ေအာင္ လုပ္လဲ
ဒါေပမဲ့ ...
တင္းလြန္းတဲ့ ေစာင္းႀကိဳးေတြ
ျပတ္ထြက္သြားဖူးတယ္ အႏြံတာ ...

မာနနဲ႔ လမ္းခြဲည
ငါ့မွာ ရစ္သမ္ေတြ က်န္ခဲ့တယ္
ျပည္ေထာင္စုလို႔ တခြန္းဟ
က်ည္ဆံေတြ ရင္ဝမွန္ခဲ့တယ္
တစ္ေန႔တာ ၀တၱရားေတြ အဂၤါေတလို ေဖ်ာ္ကပ္ခံရခ်ိန္
ငါ့ေဘးမွာ မင္းမရွိေတာ့ဘူး အႏြံတာ ... ။     ။


-KLT-
မွတ္ခ်က္ - ၁၃ ရက္ၾကာ ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ
(Start and End - 1/13 July 2015)