"ခရိုနီအရင္းရွင္၀ါဒ ၫႊန္းကိန္း"

ႏိုင္ငံေရးတြင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ အႏြယ္မကင္းေသာ တိုင္းျပည္မ်ားသည္ မ်ားစြာ ပိုမိုအဆင္ေျပ အထေျမာက္ေနၾကသကဲ့သို႔ ရွိ၏။

၁၉ ရာစု ေႏွာင္းပိုင္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ညင္သာစြာ ေျပာင္းလဲလာေသာ ေခတ္တြင္ တိုင္းျပည္ကို စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား တည္ေထာင္ေပးျခင္း၊ ၾကမၼာေကာင္းမ်ား ႀကီးမားေသာအစုအေ၀း ကို ေဆာင္ၾကဥ္းေပးျခင္း၊ ခမ္းနားသိုက္ၿမိဳက္ေသာ အိုးအိမ္တိုက္တာမ်ား တည္ေဆာက္ေပးျခင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို လာဘ္ထုိုးၾကသည့္ John D. Rockefeller ကဲ့သုိ႔ေသာ ထင္ေပၚေက်ာ္ေစာသူတို႔ကို ျမင္ေတြ႕ႏိုင္သည္။ ထို႕ေနာက္ ႏိုင္ငံေရးကိစၥရပ္မ်ားအေပၚ လူထု၏ တုန္႔ျပန္မႈမ်ား ႏိုးၾကားေပၚေပါက္လာေသာ ကာလသို႔ ေရာက္ခဲ့ျပန္သည္။ ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္ႏွင့္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္အၾကားတြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ပံုမွန္လည္ပတ္ေနသည့္ လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ရပ္အျဖစ္ အစပ်ိဳးလာၿပီး ျပည္သူ႔လူျခံဳမႈ ကြန္ရက္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္လာသည္။ Chrystia Freeland က သူမေရးသားထားေသာ "ဓနအင္အားေၾကာင့္ အာဏာရွိလာသူမ်ား" (Plutocrats) ဟူသည့္ စာအုပ္ထဲတြင္ ေစ်းကြက္မ်ားေပၚထြန္းလာျခင္းမွာ ယင္းေခတ္တြင္ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ပထမေခတ္ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး ခ်မ္းသာေသာႏိုင္ငံမ်ားေပၚထြန္းလာရျခင္းမွာမူ ပလူတိုကရက္စ္တို႔၏ ဒုတိယမၸိ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ဟု ဆိုထားသည္။ ကမာၻ အခ်မ္းသာဆံုး ၁ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ လူမ်ားသည္ ႏွစ္ ၂၀ ၾကာ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ကာလအတြင္း အခ်ိဳးမညီမမွ်စြာ ၾကြယ္၀လာသူမ်ား ျဖစ္ၿပီး 

 "ဥစၥာဓနကို ျမတ္ႏိုးကိုးကြယ္လုနီးပါး ႏိုင္ငံသစ္တစ္ရပ္" ကို တည္ေဆာက္လုိက္ျခင္းလည္း ျဖစ္သည္ဟု သူမက ေရးသားထားသည္။

တည္ထြင္မႈတြင္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ စက္ပစၥည္းအသစ္အဆန္း တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး၊ အရသာ ထူးကဲေသာ သေရစာမုန္႔၊ သို႔မဟုတ္ ပိုမိုလွပေသသပ္ေသာ ကြန္ပ်ဴတာပရိုဂရမ္ စသည္တို႔ ေနရာယူလာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းတီထြင္မႈမ်ားေၾကာင့္ ယေန႔ Tycoons (ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေနသူမ်ား) ကို Rent-Seeking (ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဓနသဟာရျဖင့္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ၿပီး ဥစၥာဓနမခမ္းေျခာက္ေရး ႏိုင္ငံေရးအာဏာျဖင့္ပင္ ျပန္လည္ ဖန္တီးသူ) မ်ားက ၾကမၼာဆိုး ဖန္တီးေပးေနသူမ်ားအျဖစ္ သၿဂႋဳဟ္ျပဳၾကသည္။ စက္မႈလက္မႈ က႑တြင္ စီးပြားေရးငွားရမ္းခ (Economic Rent – စြမ္းအားတစ္ခု၏ လက္ရွိေနရာတြင္ ျပန္ရခ်က္ႏွင့္ ယင္း၏ အနိမ့္ဆံုးေနရာတြင္ ျပန္ရခ်က္ ျခားနားမႈ။ ဥပမာ (၁) ဦးေႏွာက္ခြဲစိတ္ ပါရဂူတစ္ေယာက္၏ ႏွစ္စဥ္၀င္ေငြမွာ ေဒၚလာ ၆၀၀၀၀ ျဖစ္ၿပီး အျခားလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ပါက ေဒၚလာ ၆၀၀၀ သာ ရရွိႏိုင္မႈ၏ ျခားနားခ်က္ ေဒၚလာ ၅၄၀၀၀ မွာ စီးပြားေရးငွားရမ္းခ ျဖစ္၏။) သည္လည္း အဆိုပါ လူတန္းစားႏွစ္ရပ္ၾကား ကြဲျပားသည္။ လုပ္အား၊ အရင္းအႏွီး၊ ေျမ (သို႔မဟုတ္ ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္ အျခား သြင္းအားစုမ်ား ) အတြက္ Tycoon တို႔၏ စီးပြားေရးငွားရမ္းခႏွင့္ Rent-seeking တို႔၏ စီးပြားေရးငွားရမ္းခ ျခားနားလွသည္။ ျပည့္စံုေသာ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ ေလာကတြင္ စီးပြားေရးငွားရမ္းခဟူသည္ မရွိသင့္ေပ။ Rent-seeking တို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို ဥပမာျပရမည္ဆိုပါက (တရား၀င္ ျဖစ္ေစ၊ တရားမ၀င္ျဖစ္ေစ လုပ္ေဆာင္ေသာ) ကုန္ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ ထုတ္လုပ္မႈတို႔ကို ၫွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ေသာ ကုန္သည္အဖြဲ႕မ်ား ဖြဲ႕စည္းျခင္းႏွင့္ စီးပြားေရးအတြက္ ၿပိဳင္ဘက္မ်ားကို ေက်ာ္တက္ႏိုင္ရန္ ႏိုင္ငံေရး ေလာ္ဘီလုပ္ျခင္းမ်ား ပါ၀င္သည္။

၀ယ္လိုအားႏွင့္ ေရာင္းလိုအားကို လူတို႔၏ စည္းမ်ဥ္းမ်ားျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္မထားသည့္ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္ကို စိတ္အားထက္သန္သူမ်ားႏွင့္ အဆင့္ခြဲထိန္းခ်ဳပ္လိုသူမ်ားအားလံုးသည္ Rent-seeking မ်ား၏ အႏၲရာယ္ကို စိုးရိမ္မႈတြင္ တူညီၾကသည္။ တိုင္းျပည္၏ စီးပြားေရးကို အီလစ္ (Elite) တစ္ေယာက္ေယာက္က မမွန္မကန္စီမံသြားမည္ကို အေမရိကန္ လစ္ဘာပါတီ၀င္မ်ား (ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား) က ေၾကာက္ရြံ႕ၾကသည္။ သာမန္အေမရိသန္သားမ်ားစြာတို႔သည္ အစိုးရႏွင့္ ဖက္ဒရယ္အင္အားစုမ်ားက Main Street ထက္ Wall Street ကို ပိုမိုအေလးျပဳေနသည္ဟု လက္ခံထားသည္။ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈမွ ကာကြယ္ရန္ ထားသာ ရန္ပံုေငြအား စီမံခန္႔ခြဲသူမ်ားစြာတို႔က တရုတ္ႏိုင္ငံကို အေၾကြးမဲ့ ခရိုနီမ်ား တည္ေဆာက္ေသာ ဖဲခ်ပ္အိမ္ဟု သမုတ္လ်က္ ႏွာတင္းၾကသည္။

ခရိုနီအရင္းရွင္ အၫႊန္းကိန္းကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဖန္တီးလိုက္သည့္အတြက္ Rent-seeker မ်ား အမ်က္ထြက္ေပမည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ခ်ဥ္းကပ္မႈသည္ Morgan Stanley Investment Management မွ Ruchir Sharma၊ နယူးေဒလီ မူ၀ါဒသုေတသန ဗဟိုဌာနမွ Aditi Gandhi ႏွင့္ Micheal Walton တို႔၏ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေၾကာင့္ ေပၚထြက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ Forbes မဂၢဇင္းႀကီးမွ အခ်က္အလက္မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ကမာၻ႕ဘီလီယံနာမ်ား၏ ၾကြယ္၀မႈတို႔ကို တြက္ခ်က္သည္။ ၎တို႔သည္ ကမာၻ႔အႀကီးမားဆံုး လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနၾကသည္။ ၾကြယ္၀မႈမ်ားကို ကမာၻ႕ GDP ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လ်က္ ႀကီးထြားမႈပမာဏကို တိုင္းတာသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၂၃ ႏိုင္ငံအတြက္ ရလဒ္မ်ားကို ေဖာ္ျပေပးၿပီး ယင္းတြင္ပါ၀င္ေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီး ႏိုင္ငံႀကီး ငါးႏိုင္ငံ၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ၁၀ ႏိုင္ငံတို႔ အတြက္ မွီခိုအားထားႏိုင္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ထုတ္ျပန္ေပးသည္။ ထို႔ေနာက္ ခရိုနီႀကီးစိုးမႈက အဓိကျပႆနာျဖစ္ေနသည့္ ႏိုင္ငံငယ္ ရွစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး ၎တို႔အတြက္လည္း အခ်က္အလက္မ်ား ေဖာ္ျပေပးသည္။ ခရိုနီ၀ါဒေၾကာင့္ စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းေတြ႕ေနရသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အၫႊန္းကိန္း၏ အခ်ိဳးကြာျခားခ်က္က ျမင့္မားလွသည္။

လက္၀ါးႀကီးအုပ္ လုပ္ကိုင္သူမ်ားကို မတြန္းလွန္ႏိုင္ေသာ လုပ္ငန္းစုမ်ားလည္း တြက္ခ်က္မႈတြင္ ပါ၀င္သည္။ (ဇယား-၁ ကို ၾကည့္ပါ) ။ 

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ အဖြဲ႕၏ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ စစ္တမ္းအရ စီးပြားေရး လက္၀ါးႀကီးအုပ္ ျခယ္လွယ္မႈ အေျခအေနသည္ ျပန္႔ႏွံ႕လြယ္ေသာ အေနအထားတြင္ ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ျမင္သာလြန္းလွသည္။ ဘဏ္မ်ားသည္လည္း ၎တို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းျခင္းျဖင့္ သြယ္၀ိုက္ေသာ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားကို ရၾကသည္။ ျပည္သူပိုင္ ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းမ်ား၊ ေျမႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း နယ္ပယ္မ်ားကို ထင္ေပၚေက်ာ္ေစာသူ (Tycoon) တို႔က ခ်ဳပ္ကိုင္ၾကရာ ျပည္သူတို႔ပင္ နစ္နာေစသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဥပေဒနည္းလမ္းတက် တရားမွ်တမႈႏွင့္ အက်င့္ပ်က္ စီးပြားရွာမႈၾကားရွိ နယ္နိမိတ္မွာ ရႈပ္ေထြးလြန္းလွသည္။

ခရိုနီဘီလီယံနာမ်ား ေခတ္ေကာင္းလာသည္မွာ ရာစုႏွစ္သစ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးပင္ ျဖစ္သည္။ (ဇယား-၂ တြင္ ၾကည့္ပါ) ။

 ၎တို႔၏ ၾကြယ္၀မႈ ဆပြားတိုးတက္လာျခင္းမွာ စီးပြားအရြယ္အစားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနၿပီး သကၠရာဇ္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ တိုင္းျပည္ GDP ၏ ၄ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ညီေနသည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ လုပ္ငန္း ၄၂ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ျပည္ပက လုပ္ကိုင္ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ၆၅ ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ ခရိုနီတို႔၏ ပိုင္ဆိုင္မႈျဖစ္သည္။ ရွည္ၾကာေသာ စီးပြားေရး ေပါက္ကြဲမႈႏွင့္ ၿမိဳ႕ျပသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းလာမႈတို႔သည္ ကုန္းေျမႏွင့္ အိုးအိမ္တို႔ကို ေစ်းတက္လာေစသည္။ တရုတ္ျပည္တြင္ ျဖစ္ပြားေသာ လူသံုးကုန္ ၀ယ္လုိအား ျမင့္တက္လာမႈသည္ သဘာ၀သယံဇာတၾကြယ္၀ေသာ ဘရာဇီးမွသည္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံတို႔အထိ စီးပြားျဖစ္ေစသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢလိကပိုင္ ျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားမွာ သံသယပြားဖြယ္အေနအထားတြင္ ရွိေနသည္။

ကမာၻ႔စီးပြားေရးႏိုင္ငံႀကီးမ်ားတြင္ ရုရွားသည္ အဆိုးရြားဆံုး အေျခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာသည္။ (ဇယား-၃ ကို ၾကည့္ပါ)။ 

ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒမွ အကူးအေျပာင္း ၁၉၉၀ ျပည္လြန္ႏွစ္မ်ားတြင္ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားက သဘာ၀အရင္းအျမစ္တို႔ကို သိမ္းပိုက္လာၾကၿပီး ရုရွား၏ လူနည္းစုအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ ထိပ္သီးမ်ားမွာ သူၾကြယ္မ်ားျဖစ္လာၾကကာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းမ်ားမွာမူ လ်င္ျမန္လြန္းစြာ ျမင့္တက္လာၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရးအရမၿငိမ္သက္ေသးေသာ ယူကရိန္းတြင္လည္း အလားတူပင္။ မကၠဆီကို၏ ရမွတ္မ်ားက ဆိုးရြားလွသည္။ အဓိကအခ်က္မွာ မိုဘိုင္းတယ္လီဖုန္နီႏွင့္ အျခားလုပ္ငန္းႀကီးမ်ားအားလံုးကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ Carlos Slim ကုမၸဏီႀကီးေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ျပင္သစ္ႏွင့္ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံမ်ားမွ ဘီလီယံနာမ်ားကို ယွဥ္ၾကည့္ရာ ၎တို႔သည္ ႏိုင္ငံေတာ္အေပၚ အတန္ငယ္သာမွီခိုၾကၿပီး လက္လီေရာင္းခ်ျခင္းႏွင့္ အပန္းေျဖပစၥည္းမ်ားမွ ပိုမိုအက်ိဳးအျမတ္ရၾကသည္။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ ခရိုနီအၫႊန္းကိန္းအဆင့္၌ ေကာင္းေသာ ရလဒ္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ ဘီလီယံနာမ်ား၏ ၾကြယ္၀မႈမ်ားမွာ တုိင္းျပည္ GDP ႏွင့္ ျမင့္မားစြာ ဆက္ႏြယ္မႈရွိေနေသာ္လည္း အမ်ားအားျဖင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာေသာ စီးပြားေရးမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ Silicon Valley ၏ အံဖြယ္အေနအထားမွာ အေမရိကန္ စြမ္းအင္ ဘီလီယံနာမ်ားထက္ ခ်မ္းသာေနျခင္းျဖစ္သည္။

ခရိုနီၫႊန္းကိန္းအဆင့္တြင္ အေျခအေနေကာင္းေသာ ႏိုင္ငံမ်ားသည္ ဗ်ဴရိုကေရစီႏွင့္ အင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ား အားေကာင္းသည္ဟု ကမာၻ႔စီးပြားေရးဖိုရမ္က သံုးသပ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိေရာက္စြာကိုင္တြယ္ႏိုင္ေသာ အစိုးရဟူ၍ မရွိေပ။ ေဟာင္ေကာင္ႏွင့္ စင္ကာပူတို႔တြင္ ခရိုနီမ်ား ဘီလီယံနာျဖစ္ေနၾကသည္။ ေဟာင္ေကာင္ သိကၡာေလ်ာ့ဆင္းခဲ့သည္မွာ ၾကာေညာင္းခဲ့ေလၿပီ၊ စစ္မွန္ေသာ စီးပြားေရး ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ ဥပေဒကို ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္သည္မွာ ၂ ႏွစ္မွ်သာ ရွိေသးသည္။

စီးပြားေရးအက်င့္ပ်က္မႈမ်ားရွိေသာ္လည္း အျခား အံ့ၾသစရာေကာင္းသည့္ အရာမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ခရိုနီအၫႊန္းကိန္းတြင္ အေျခအေနေကာင္းျခင္း ျဖစ္၏။ ယင္းသို႔ ျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းအခ်က္တစ္ရပ္မွာ သဘာ၀အရင္းအျမစ္မ်ားႏွင့္ ဘဏ္မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔သည္ ခရိုနီမ်ား ၾကြယ္၀လာေရးအတြက္လည္း အရင္းအျမစ္မ်ားျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းအခ်က္တစ္ရပ္မွာ တရုတ္တြင္ ပြင့္လင္း ျမင္သာေသာ လုပ္ငန္းမ်ားသည္ e-commerce လုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္သည့္ Alibaba လုပ္ငန္းမွ Jack Ma, ေျမတူးေျမေကာ္ ကရိန္းမ်ား ထုတ္လုပ္သည့္ Sany ကုမၸဏီမွ Liang Wengen တို႔ကဲ့သို႔ေသာ စြန္႔ဦးစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ျဖစ္လာမည့္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဇယားတြင္ အဆင့္ ၆ ေနရာမွ ၉ သို႔ ေလ်ာ့ဆင္းသြားေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ အိႏိၵယ ျဖစ္သည္။ ေဆး၀ါး၊ နည္းပညာႏွင့္ စားသံုးကုန္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တုိးတက္လာရာ ယင္းသို႔ က်ဆင္းသြားျခင္းလည္း ျဖစ္၏။ တူရကီ ဘီလီယံနာအမ်ားစုသည္ Rent-seeker မ်ား ျဖစ္ေနၾကၿပီး တိုင္းျပည္ စီးပြားေရး ကေသာင္းကနင္း ျဖစ္ခဲ့ရာ ၎တို႔အားလည္း ရိုက္ခတ္မႈရွိခဲ့သည္။ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားအား ႏိႈင္းဆရာ ဖိလစ္ပိုင္၊ ထိုင္းႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားတို႔သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွ စ၍ ရလဒ္မ်ားဆိုး၀ါးလာသည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ခရိုနီၫႊန္းကိန္းတြင္ ႀကီးမားေသာ မွားယြင္းခ်က္ ၃ ခုရွိ၏။ တစ္ခုမွာ ခရိုနီအားလံုးသည္ ၎တုိ႔၏ ၾကြယ္၀မႈမ်ားအားလံုးကို ျပည္တြင္းမွရယူျခင္း မဟုတ္ေပ။ ယင္းမွာ တရုတ္ျပည္၏ အဓိကျပႆနာျဖစ္သည္။  ဒုတိယအခ်က္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ခြဲျခားသတ္မွတ္မႈက႑မ်ားတြင္ စံနမူနာအဆင့္၌သာ ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။ Rent-seeker မ်ားအေနျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဖြင့္ဆိုေသာ ပြင့္လင္းျမင္သာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားတြင္ ပါ၀င္ေနႏိုင္သည္။ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈရွိေသာ ေစ်းကြက္မ်ားကို ခရိုနီမ်ားဟု တံဆိတ္ခတ္ႏွိပ္မိသည္မ်ားလည္း ရွိသည္။ အခ်ိဳ႕မွာမူ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရွိ အင္တာနက္လုပ္ငန္းရွင္းႀကီးမ်ားကို လက္၀ါးႀကီးအုပ္လုပ္ကိုင္သူမ်ားဟု ဖြင့္ဆိုထားသည္။ ေတာင္ကိုရီးယားရွိ ကားႏွင့္ အီလက္ထေရာနစ္ကုမၸဏီႀကီးျဖစ္သည့္ Chaebol သည္ အမ်ားအားျဖင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာေသာ္လည္း အတိတ္ကာလတြင္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို လာဘ္ထိုးမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။ တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ လုပ္ငန္းအားလံုးသည္ ဘဏ္မွ ေခ်းေငြရရန္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ မကင္းၾကေပ။ Hurun Report ဟူေသာ သုေတသနဌာနမွ Rupert Hoogewerf ၏ အဆိုအရ ကြန္ျမဴနစ္ထိပ္သီး သံုးဦးထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကသည္ဟု သိရသည္။ မိုးျမင့္တိုက္ႀကီးမ်ား တည္ေဆာက္ျခင္းသည္ မြမ္ဘိုင္းတြင္ လာဘ္မထုိးက မရႏိုင္ေသာ္လည္း ဘာလင္ၿမိဳ႕တြင္ လြယ္ကူလွသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ အၫႊန္းကိန္းသည္ ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားျခင္း မျပဳမိခဲ့ေပ။

တတိယအခ်က္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ဘီလီယံနာတို႔၏ ခ်မ္းသာမႈကိုသာ ကန္႔သတ္ တြက္ခ်က္မိျခင္း ျဖစ္၏။ Rent-seeker အမ်ားစုသည္ ဘီလီယံနာမ်ား မျဖစ္ေသးေသာ္လည္း မ်ားစြာခ်မ္းသာေနျခင္းမ်ား ရွိသည္။ ခရိုနီႀကီးထြားလာေသာ္လည္း အေကာင္းျမင္မႈမ်ား ရွိေနသည္။ အခ်ိဳ႕ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ စီးပြားေရး သိကၡာႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လြန္စြာတင္းၾကပ္သည္။ မကၠဆီကိုတြင္ အက်ိဳးအျမတ္ေကာင္းေသာ မိုႏိုပိုလီမ်ားစြာရွိသည္။ သို႔ေသာ္ အစိုးရက ယင္းတို႔ခ်င္း ယွဥ္ၿပိဳင္မႈကို ျမင့္တက္ေစသည္။ အႏၵိယ၏ တရားေရးမ႑ိဳင္မွာ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းလိုင္စင္ တစ္ခုအား အဆြယ္အပါးတစ္ဦးကို လက္သိပ္ထိုးေပးမႈျဖင့္ ၀န္ႀကီးတစ္ပါး ေထာင္ခ်ခံရသည္အထိ အားေကာင္းေနသည္။

အားတက္ဖြယ္ရာ တစ္ခုမွာ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ခရိုနီတို႔၏ ရွယ္ယာမ်ား ေလ်ာ့ဆင္းလာျခငး္ ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ၇၆ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိေနရာက ယခု အခါ ၅၈ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလ်ာ့က်လာျခငး္ ျဖစ္သည္။ (ဇယား-၄ တြင္ ၾကည့္ပါ) ။ 

ယင္းအေျခအေနသည္ ကုန္ေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းလာမႈႏွင့္လည္း ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနသည္။ သာမန္ရွယ္ယာတစ္ခု ေပါက္ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ မၾကာမီက ႏွစ္စဥ္ အျမတ္ေ၀စုတို႔၏ အခ်ိဳးသည္ ခရိုနီမ်ား၏ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ၁၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အႀကီးမားဆံုး ေလ်ာ့က်လာသည္။

စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈက ေစ်းကြက္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္လာခ်ိန္တြင္ ခရိုနီမ်ားလည္း လြင့္စင္ၿပိဳကြဲလာျခင္း ျဖစ္သည္။ 

သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံမ်ားက ခ်မ္းသာလာရာ သဘာ၀က်က်ပင္ ခရိုနီတို႔၏ လုပ္ငန္းမ်ား ေလ်ာ့ဆင္းလာရျခငး္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ မီးရထားလမ္းေဖာက္ျခင္း၊ အိုးအိမ္တိုက္တာ တည္ေဆာက္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ အေမရိကန္ Tycoon မ်ား ၾကြယ္၀လာၿပီး ၁၉၃၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အေျခအေနမ်ား ေျပာင္းလဲလာကာ စားေသာက္ကုန္လုပ္ငန္း၊ ဓါတ္ပံုလုပ္ငန္း၊ လက္လီေရာင္းခ်ေရး လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူမ်ား ၾကြယ္၀လာသည္။ ကမာၻတစ္၀န္းမွ ခရိုနီမ်ားအေနျဖင့္ ယင္းေျပာင္းလဲမႈကို မွတ္သားထားသင့္ေပသည္။

-ေက်ာ္လင္းထြန္း-

REF: Our crony-capitalism index: Planet Plutocrat (Economist)