“ ရထားစီးျခင္း ”

တကယ္လို႔မ်ားဗ်ာ

အဲ႔ေန႔မတိုင္ခင္က အဲ႔ဒီေန႔ကို

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဖုန္းမေျပာရေန႔အျဖစ္သာ

သတ္မွတ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ေပါ႔

လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးေတြဟာ

ဆိုက္ပရက္(စ္) လမ္းေပၚက စႀကၤ ံ

ျဖစ္လာႏိုင္ေကာင္းရဲ႕ . . .

ျပည္႔၀န္းဆူၿဖိဳးေနတဲ႔ လ

ကံေစရာ ညအတြက္အေဖာ္

ငါေဖ်ာ္ေသာက္ခဲ႔ၿပီးတဲ႔ ၀ီစကီ

သူမကေတာ႔ (ဒီအခ်ိန္ဆို)

အိပ္ေပ်ာ္ေနေလာက္ပါၿပီ . . .

အသံလႈိင္းေတြရဲ႕ ခြန္အားကပဲ ပါးလ်လြန္းတာလား

ဖြင္႔ထားရင္ၾကားႏိုင္မလားလို႔

ျပတင္းတံခါးေတြကို ဆြဲတင္ပစ္လိုက္တယ္

ပိတ္ေလွာင္မြန္းက်ပ္မႈေတြ

ေႏွာင္တင္းေနတဲ႔ သက္ျပင္းေတြနဲ႔ပါ . . .

တဖိတ္ဖိတ္ ပ်ိဳးျပက္၀င္းလက္ လွပ

မေရတြက္ႏိုင္ေတာ႔လို႔

လႊတ္ထားလိုက္ရတဲ႔ ၾကယ္ပြင္႔ကေလးေတြ

သူမအိပ္ရာထဲ ျပန္႔က်ဲေနပါေစ . . .

ေဖာေဖာသီသီ ပုတ္ခတ္ေနမိတဲ႔

စကၡဳအလင္းတံခါး

ခဏျပန္ပိတ္ထားလိုက္တယ္

(ဒီေကာင္ေလး အဖ်ားမ်ားတက္ေနသလား ဟဲ႔  . . . )

မဟုတ္ရပါဘူး အန္တီ

ငိုခ်င္စိတ္ကို ဖ်စ္ၫွစ္

ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ထဲ စိတ္ႏွစ္ထားရင္း

လာေရာင္းေနတဲ႔ (၈)ပတ္ ပုလင္းျပားေတြကို

ထပ္မေငးမိေအာင္

အေအးဓါတ္ကိုလည္း ေတာ္လွန္တဲ႔အေနနဲ႔

(တဆတ္ဆတ္) ေကြးေနတာပါ . . .

ေကာက္ရိုးမီးၿမိွဳက္နံ႔

ကၽြဲေခ်းနံ႕

ငါ႔ကိုယ္ေပၚမွာ မသင္းပ်ံ႕ေတာ႔တဲ႔

ေဘာ္ဒီစပေရးနံ႕ . . .

ခ်စ္သူေလးေရ

အိပ္လို႔ေပ်ာ္ပါေစ

အိပ္ေပ်ာ္ပါေစ

တကယ္ေတာ႔ ငါဟာ

(မေန႔ညကတည္းက)

မနက္ျဖန္မနက္ဆိုတာႀကီးကို

လန္႔ေနခဲ႔ရသူပါ . . . ။                ။

ေက်ာ္လင္းထြန္း